Thursday, 1 April 2010

ΝΟΡΒΗΓΙΑ πρώτη μισή νύχτα...ατελείωτα fails

Αυτή τη στιγμή(3:24) ώρα Νορβηγίας ξεπαγιάζουμε έξω από το σταθμό του τρένου περιμένοντας να ανοίξει ο σταθμός σε μία ώρα για να πάμε στο χωριό έπειτα από μια σειρά ατελείωτα fails.

Update:Μεταφερθήκαμε από τον σταθμό στο σταθμό των λεωφορείων επειδή αφενός είναι εσωτερικός χώρος και αφετέρου επειδή έξω από τον σταθμό έκαναν επιδρομή μεθυσμένοι μεταλάδες(οι οποίοι είναι και πολλοί παρεμπιπτόντως) που κλωτσούσαν παγκάκια και κάδους,οπότε θεωρήσαμε σώφρον να μετακομίσουμε πίσω στο σταθμό των λεωφορείων από όπου ξεκινήσαμε.

Τέλος πάντων τα fails ξεκινήσαν από την προσγείωση όταν συνειδητοποιήσα ότι τα εισητήρια από το αεροδρόμιο για τον σταθμό των τρένων ήταν για άλλο αεροδρόμιο από το δικό μας.Γρήγορα λύθηκε βέβαια το πρόβλημα με 120 κορώνες το κεφάλι για τη μεταφορά με λεωφορείο από το σωστό αυτή τη φορά αεροδρόμιο στον σταθμό των λεωφορείων που βρισκόταν αρκετά κοντά(ευτυχώς) στο σταθμό των τρένων που ήταν και ο αρχικός προορισμός μας.

Με το που κατεβαίνουμε από το λεωφορείο βλέπουμε κάτι ασιάτες να τρώνε Mcdonald's και πεινασμένοι όπως είμαστε από την πτήση με κακέκτυπο της easyjet που δεν ταϊζει τους πελάτες, τους ρωτήσαμε χαρούμενοι που ήταν τα μακ.Η απάντηση ήταν στη Στοκχόλμη.

Έτσι αποφασίσαμε ότι ήρθε η ώρα να πάμε στο σταθμό του τρένου να βρούμε τα BURGER KING και με τις κατατοπιστικές οδηγίες του καφετζή των κτελ(you go right first building left)
βρήκαμε τον σταθμό και τα BURGER KING που ήταν όμως κλειστά.Τελικά δεν έκλεισαν μόνο τα BURGER KING αλλά και ο σταθμός μετά από λίγο ,όταν ένας σεκιουριτάς μας πέταξε έξω στο κρύο.

Περπατώντας πεινασμένοι στο κρύο και στη βροχή σε μια πόλη που ζουν αποκλειστικά μεταλάδες και μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να βρούμε την όαση σε κάτι τελικά κλειστά mcdonald's καταλήξαμε σε ένα κοντίνο κεμπαπτζίδικο γεμάτο φυσικά με μεταλάδες.

Ενώ αράζαμε εμείς και δύο μαύροι που μάλλον ήθελαν να μας ληστέψουν ο μπάκας έφτασε τα 3 λάθος PIN και κλείδωσε οριστικά το κινητό του,τουλάχιστον για απόψε.

Μετά το "φαγητό" και την συνειδητοποίηση ότι έχουμε πολύ λίγα λεφτά για αυτόν τον τόπο μαζί μας πετύχαμε γυρνώντας στον σταθμό από άλλο δρόμο αλλά μαγαζιά με φτηνότερο και πιθανώς υγιεινότερο φαγητό,καθώς και μια μαρμαρωμένη υπερμεγέθη τίγρη.

Από την πίσω μεριά του σταθμού η όπερα δεν ήταν πολύ μακριά και αποφασίσαμε να κάνουμε ένα βραδυνό περίπατο στην ταράτσα της.Ούτε αυτό όμως πέτυχε γιατί ένας άστεγος/πιπινοκυνηγός/φύλακας(αν και απίθανο) μας έδιωξε χτυπώντας την πόρτα του ασανσέρ που ήταν μέσα κλεισμένος.

Το μόνο καλό πράγμα που κάναμε ήταν που προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε τον καινούργιο μας φίλο με τα ματωμένα χέρια και το laptop να συνδεθεί στο Internet δίπλα στις πλατφόρμες του Oslo S σε κάτι δίκτυα με χαμηλό σήμα.Όχι ότι κάναμε τίποτα απλά μετά από επίμονες προσπάθειες συνδέθηκε.

Και είμαστε μόνο 3μιση ώρες σε αυτή τη χώρα με τους μεταλάδες.